ในวันที่เราอยู่ห่าง..
ด้วยระยะทางกว่า 30 กิโลเมตร
ความคิดถึงเคลื่อนตัวเข้ามาแทนที่
ในห้องมืดเงียบของฉัน ณ เวลานี้
ยิ่งหลับตา..
ยิ่งมองเห็นคุณ
ยิ่งเงียบ..
ยิ่งได้ยินเสียงคุณ
ยิ่งหนาว..
ยิ่งสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น
ยิ่งคิดถึงคุณ
ก็ยิ่งอยากให้คุณอยู่ข้างๆกันที่นี่
ในหัวใจที่เป็นของเราตรงนี้.. ตลอดไป
รักคุณมากนะ.. และรักมากกว่าทุกๆวันที่ผ่านไป
รักคุณอย่างที่ไม่รู้ว่าจะรักใครได้อีกไหม..
อั้ม..
อย่าจากกันไปไหนนะ
แนนกลัวน้ำตาที่มีไหลจะไม่พอ..